Magazyn astrologiczny
Jasne i wyważone objaśnienia kosmogramu urodzeniowego, znaków, domów, planet, aspektów i wzorców tworzących bogatszą osobistą historię.
MAGAZYN VERITAS
NOTATKI TERENOWE · 00
Atlas magazynu
Pięć ścieżek przez Astrologia i wyszukiwanie we wszystkich opublikowanych poradnikach.
Pełny indeks
Wyświetlono 97–108 z 202 poradników.
W astronomii i astrologii historycznej wschód akronychalny następuje, gdy gwiazda lub planeta wschodzi na wschodzie mniej więcej wtedy, gdy Słońce zachodzi na zachodzie. Ciało znajduje się naprzeciwko lub w szeroko rozumianej opozycji do Słońca, pozostaje widoczne przez znaczną część nocy i osiąga najwyższy punkt około północy, gdy geometria jest bliska ścisłej opozycji.
Czytaj poradnikW praktycznej definicji tradycyjnej planeta orientalna wschodzi przed Słońcem i należy do porannej strony cyklu słonecznego. Planeta okcydentalna zachodzi po Słońcu i należy do strony wieczornej. Słowa pochodzą od wschodu i zachodu, ale odnoszą się do relacji planety ze Słońcem, a nie po prostu do jej domu albo położenia lewo-prawo na kole horoskopu.
Czytaj poradnikW większości programów astrologicznych prędkość planetarna to opatrzona znakiem zmiana pozornej geocentrycznej długości ekliptycznej ciała, najczęściej podawana w stopniach na dzień. Wartość dodatnia zwykle oznacza ruch prosty, ujemna ruch wsteczny, a wartość bliska zeru stację. Zawsze potwierdź konwencję programu, ponieważ współrzędne, jednostki i progi stacji mogą się różnić.
Czytaj poradnikW astrologii zachód heliakalny oznacza znikanie ciała niebieskiego z wieczornej widoczności w miarę zbliżania się do koniunkcji ze Słońcem. Zdarzenie ma charakter obserwacyjny. Nie jest jedną uniwersalną odległością od Słońca wyrażoną w stopniach, a obliczonej daty nie należy przedstawiać jako potwierdzonej obserwacji bez lokalizacji i warunków widoczności.
Czytaj poradnikW astrologii wschód heliakalny opisuje powrót planety lub gwiazdy do widoczności krótko przed wschodem Słońca po koniunkcji ze Słońcem. Zdarzenie astronomiczne ma charakter obserwacyjny i nie odpowiada jednej uniwersalnej odległości w stopniach. Merkury może stać się widoczny w innych warunkach niż Saturn, a to samo ciało może pojawić się w różnych dniach na różnych szerokościach geograficznych.
Czytaj poradnikW astrologii tradycyjnej planeta jest pod promieniami, gdy znajduje się w szerszym zakresie odległości od Słońca związanym ze zmniejszoną widocznością. Wielu astrologów używa około 15 stopni, inni 17 stopni lub innej granicy właściwej danemu źródłu. W popularnej metodzie stopniowanej planeta między 8 stopniami 30 minutami a wybraną zewnętrzną granicą jest pod promieniami, ale nie jest spalona.
Czytaj poradnikW astrologii planeta jest spalona, gdy znajduje się bardzo blisko Słońca, lecz poza węższym stanem cazimi. Popularny tradycyjny próg umieszcza spalenie w odległości do około 8 stopni 30 minut łuku od Słońca w długości zodiakalnej, choć źródła historyczne i współcześni praktycy nie stosują identycznych granic. Nazwij zasadę, zanim ją zastosujesz.
Czytaj poradnikPlaneta jest cazimi, gdy znajduje się w sercu Słońca, tradycyjnie w odległości do 17 minut łuku od dokładnej długości zodiakalnej Słońca. Mierz najkrótszą odległość w długości, a nie tylko sprawdzaj, czy oba ciała zajmują ten sam znak lub mają tę samą etykietę stopnia. Na przykład planeta na 10 stopniach 12 minutach Lwa jest oddalona o 14 minut łuku od Słońca na 10 stopniach 26 minutach Lwa i spełnia tradycyjne kryterium.
Czytaj poradnikW astrologii tradycyjnej planeta jest peregrynująca, gdy nie zajmuje żadnej własnej godności przez domicyl, wywyższenie, troistość, termę ani oblicze, czyli dekan. Test dotyczy planety w dokładnym znaku i stopniu. Nie wystarczy zauważyć, że planeta znajduje się poza swoim domicylem, a peregrynacja nie oznacza braku aspektów, retrogradacji, wyjścia poza granice deklinacji ani neutralności.
Czytaj poradnikW astrologii tradycyjnej termy lub granice to nierówne podziały każdego 30-stopniowego znaku zodiaku. Każda część należy do jednej z pięciu tradycyjnych planet niebędących światłami: Merkurego, Wenus, Marsa, Jowisza lub Saturna. Słońce i Księżyc nie władają termami.
Czytaj poradnikW astrologii tradycyjnej każdy żywioł tworzy troistość trzech znaków i otrzymuje władcę dziennego, nocnego, a w systemie Doroteusza także uczestniczącego. Sekta horoskopu określa, który władca ma pierwszeństwo. Na przykład ogniem kieruje za dnia Słońce, a nocą Jowisz, przy uczestnictwie Saturna.
Czytaj poradnikSekta w astrologii to tradycyjna doktryna zaczynająca się od jednego praktycznego pytania: czy w chwili, dla której sporządzono horoskop, Słońce było nad lokalnym horyzontem, czy pod nim? Słońce nad horyzontem tworzy horoskop dzienny. Słońce pod horyzontem tworzy horoskop nocny.
Czytaj poradnikOdkrywaj magazyn
